Archive for the ‘ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΗ ΠΟΛΗ’ Category


Είναι Τετάρτη μεσημεράκι προς απόγευμα γύρω στις 5 με 6. Μόλις έχεις γυρίσει από το πανεπιστήμιο, πρωινό μάθημα με τη τσίμπλα στο μάτι και το καφέ στο χέρι. Μια συνταγή καταπολέμησης αυτής της βαρετής και καθόλου ενδιαφέρουσας ημέρας που τη λένε Τετάρτη, είναι μια βολτούλα με το όχημα. Ποδηλατοβόλτα! Μαζεύεις τα λίγα απαραίτητα – δεν θα πας παίδι μου στα Ζαγόρια μέχρι το θεατράκι λέμε – μπουκαλάκι νερό, ένα μπουφάν γιατί είμαστε στη Παγουροχώρα, άντε και κανά σκουφί ανάλογα το μήνα.

Κατεβαίνεις τη Δωδώνης πας για λίμνη, λογικά έχει κίνηση γιατί αρκετοί έχουν σχολάσει και γυρίζουν σπίτι. Διπλοπαρκαρισμένα έξω απο την Forthnet, τον Κουραμπά, στο περίπτερο στη Στρατολογία και σε όλες τις καφετέριες μετά το Ατλάντικ. Στα φανάρια σου κοτσάρονται τριγύρω καμιά δεκαριά αυτοκίνητα και προσπερνάς ανάμεσα, ξέροντας ότι το βλέμμα του κάθε οδηγού είναι στο αν του πήρες το καθρέφτη παρέα. Μπορεί να φας και καμιά κόρνα στα καπάκια από κάποιον ταξιτζή – για να μη πω ταρίφα και παρεξηγηθώ – επειδή του έκλεισες το δρόμο και δεν μπορεί να τρέξει με 300.

Φτάνεις στην Αβέρωφ και κατηφορίζεις αέρα. Εκεί στέκεσαι στη μέση. Αν κάτσεις στην άκρη, στη κάτσανε. Έχει και εκεί βλέπεις διπλοπαρκαρισμένα, μπροστά από την Εθνική Τράπεζα, στη Μάσα και όπου αλλού σου κάνει όρεξη. Στο στενό δεξιά που κόβει προς θεατράκι, απέναντι από τη Μασουλερί, όσοι έρχονται από τη Κουντουριώτη για έναν περίεργο λόγο δεν βλέπουν ότι έρχεται ποδήλατο. Άμα οδηγούσες όμως ένα μεγάλο τριαξονικό για ακόμα ένα περίεργο λόγο αυτή τη φορά θα σταματούσαν.

Συνεχίζεις λοιπόν παράλληλα με το τοίχος του κάστρου και φτάνεις προς μώλο. Το κόβεις δεξιά και περνάς πάνω στo πεζοδρόμιο. Περνάς κάπως στενά απ’τη κυρα φροσύνη και προχωράς για το 12. Και εδώ ξεκινά το πάρτυ! Έχεις φτάσει πια στον ένα και μοναδικό τιτανοτερατομέγιστο ποδηλατόδρομο πού υπάρχει στα Γιάννενα συνολικού μήκους χιλιάδων χιλιομέτρων – υπολογίζοντας και το κομμάτι στα γεφυράκια μετά το Παραλίμνιο.

Έλα όμως που δεν είσαι μόνος πάνω στον ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟ. Τόσο χώρο έχει για περπάτημα τριγύρω. Δεν είπαμε να σταματήσουν να περπατούν, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα πετύχεις 3 γιαγιάδες χέρι χέρι, κάποιον παπάρα με το σκύλο του, δυο ζευγαράκια του γλυκού νερού, 4 κροκόδειλους και 58 ελέφαντες να είναι πάνω στον ποδηλατόδρομο. Και για έναν ακόμα περίεργο λόγο, είσαι το μοναδικό ποδήλατο εκεί πάνω.

Και έτσι λοιπόν φτάνεις στο θεατράκι. Τη πέφτεις κάτω από τα δέντρα χαζεύεις το κόσμο και τη λίμνη και ξαφνικά το απόγευμα της Τετάρτης σου πήρε μια γεύση.  Στο γυρισμό επιβάλλεται μαζί με το δειλινό μια βόλτα στη παλιά πόλη και στο κάστρο. Τα μαγαζιά κλειστά στην Ανεξαρτησίας, φτάνεις μέχρι του Λάρας και μετά πάλι πίσω βολτάροντας στα στενά γύρω απ’τη Κάλλαρη. Το κάστρο όπως πάντα ήσυχο, φιλόξενο.

Ανεβαίνοντας προς τα πάνω, το κόβεις όλο από μέσα, όχι απ’την Αβέρωφ. Φτάνεις Δημαρχείο και περνάς απέναντι στα Λιθαρίτσια. Τσιμπάς κάτι από Αλλοτινό – τρομερό καλτσόνε το Αλλοτινό εγγύηση – και τη πέφτεις και λίγο Νομαρχία. Συγνώμη, τώρα πλέον Περιφέρεια Ηπείρου. Μια βόλτα από πλατεία Πάργης, Ζέρβα και 28ης και είσαι κομπλέ. Έχεις γυρίσει όλο το κέντρο. Στο δρόμο έχεις χαιρετήσει τουλάχιστον 5-6 νοματέους και έχεις κανονίσει και το βράδυ για μπυρίτσα η τσιπουράκι. Και μετά από όλα αυτά, γυρίζεις σπίτι στη βαρετή σου Τετάρτη.

Advertisements